زینب کامرانی: در طول خواب، بدن از فعالیت کردن باز نمی ماند؛ بلکه مجموعه ای پیچیده از فرآیندهای حیاتی شروع می شود که بر مغز، قلب، سیستم ایمنی، متابولیسم و حتی سلامت روان تاثیر می گذارد.

تحقیقات جدید نشان میدهد که اختلالات خواب یا کمبود مزمن خواب نه فقط منتج به خستگی روزانه می شود، بلکه ممکنست با افزایش ریسک مبتلا شدن به بیماری های جدی مانند آلزایمر، دیابت، بیماری های قلبی و افسردگی هم ارتباط داشته باشد.

بیدار ماندن تا دیروقت چه ارتباطی با آلزایمر دارد؟

آمیلوئید بتا، پروتئینی است که مغز بصورت طبیعی تولید می کند، اما مشکل زمانی آغاز می شود که بدن نتواند آنرا بصورت موثر از بین ببرد، بدین سبب میان سلول های عصبی تجمع می یابد و پلاک هایی را تشکیل می دهد که از برجسته ترین علایم در رابطه با بیماری آلزایمر به شمار می آید.

محققان می گویند خواب عمیق به مغز کمک می نماید تا این پروتئین را از بین ببرد، در حالیکه خواب منقطع یا شب بیداری مزمن، کارآمدی این فرایند را می کاهد و به پروتئین های مضر اجازه می دهد تا کم کم تجمع یابند.

مطالعات نشان داده اند که حتی یک شب محرومیت شدید از خواب می تواند موقتاً سطح آمیلوئید بتا را در مغز افزایش دهد، اما بیشترین خطر با اختلالات خواب مانند بی خوابی مزمن یا آپنه خواب مرتبط می باشد که سال ها ادامه دارند.

دانشمندان همینطور باور دارند که نوعی از پروتئین آمیلوئید بتا که به عنوان Aβ۴۲ شناخته می شود، خطرناک ترین نوع آن شمرده می شود چونکه بیشتر مستعد تجمع در مغز است و ممکنست به التهاب عصبی و صدمه به سلول های مسئول حافظه منجرشود.

خواب و سلامت روان

تأثیر خواب به حافظه و مغز محدود نمی گردد، بلکه به سلامت روان و کنترل حواس هم توسعه پیدا می کند.

خواب خوب به مغز فرصتی می دهد تا استرس ها و احساسات روزانه را پردازش کند، در حالیکه محرومیت از خواب به افزایش اضطراب، تنش و نوسانات خلقی منجر می شود و ممکنست خطر مبتلا شدن به افسردگی را در طولانی مدت افزایش دهد.

کارشناسان خاطرنشان می کنند که اختلالات خواب اغلب با شرایط روانی مرتبط هستند، چونکه بی خوابی می تواند هم علت و هم پیامد اختلالات خلقی باشد.

در طول خواب چه اتفاقی برای قلب می افتد؟

در طول خواب طبیعی، فشار خون و میانگین ضربان قلب کاهش پیدا می کند و به قلب و رگ های خونی مجالی برای استراحت و تجدید قوا می دهد.

با این حال، خواب ناکافی یا منقطع می تواند به افزایش سطح استرس و التهاب در بدن منجر شود که با خطر افزایش احتمال مبتلا شدن به فشار خون بالا، بیماری قلبی و سکته مغزی مرتبط می باشد.

آپنه خواب هم یک اختلال خواب خطرناک به شمار می آید که می تواند بصورت مستقیم بر سلامت قلب و سطح اکسیژن بدن تاثیر بگذارد.

خواب و دیابت؛ یک رابطه پنهان

از نظر متابولیکی، خواب اهمیت بالای ی در تنظیم پاسخ بدن به انسولین و میزان قند خون دارد.

محققان تأکید می کنند که خواب عمیق به بدن کمک می نماید تا تعادل هورمونی را حفظ کند و حساسیت سلول ها به انسولین را بهبود بخشد، در حالیکه نقصان خواب با افزایش ریسک مبتلا شدن به دیابت نوع ۲ مرتبط می باشد، به ویژه هنگامی که برای مدت طولانی ادامه یابد.

کمبود خواب همینطور بر هورمون های مسئول گرسنگی و سیری تاثیر می گذارد، اشتها را برای غذاهای پرچرب و شیرین می افزاید و احتمال افزایش وزن و چاقی را بالا می برد.

سیستم ایمنی بدن هم تحت تاثیر قرار می گیرد

فواید خواب فقط به مغز و قلب محدود نمی گردد، چونکه نقش کلیدی در دفاع از سیستم ایمنی بدن دارد.

بدن در طول خواب، تولید تعدادی از مواد ایمنی موردنیاز برای مقاومت در مقابل عفونت و التهاب را زیاد می کند، در حالیکه اشخاصی که از نقصان خواب رنج می برند به سبب ضعف پاسخ سیستم ایمنی، بیشتر در معرض بیماری ها قرار دارند.

آیا خوابیدن به مدت طولانی همیشه مفید است؟

کارشناسان بهداشت نسبت به خواب مداوم و بیش از اندازه اخطار می دهند، چونکه خوابیدن برای مدت طولانی ممکنست نشانه ای از مشکلات سلامتی یا روانی نهفته باشد و همینطور ممکنست با کندذهنی و کاهش فعالیت بدنی ارتباط داشته باشد.

کارشناسان تاکید می کنند این امر فقط با ساعات خواب مرتبط نیست، بلکه کیفیت و منظم بودن خواب هم مهمست.

سازمان های بهداشتی سفارش می کنند که بزرگسالان به طور معمول روزانه ۷ تا ۸ ساعت بخوابند، برنامه های منظم خواب شان را حفظ کنند و پیش از خواب، کمتر در معرض صفحه نمایش و محرک ها قرار بگیرند.

منبع: الجزیره

منبع: anighaza.ir