به گزارش آنی غذا به نقل از ایفدانا، عبدالعظیم بهفر، در واکنش به برخی اظهارنظرها در رابطه با خمیر مرغ و فرآورده های پروتئینی عنوان کرد: ارزیابی ایمنی مواد غذایی باید برمبنای ضوابط علمی و قانونی صورت گیرد و میان محصول تولیدشده در واحد دارای مجوز و تحت نظارت با فعالیت خارج از چارچوب های قانونی تفاوت قائل شد.
وی اظهار داشت: خمیر مرغ یا گوشت جداشده به روش مکانیکی (MDM)، ماده ای است که در فرایند مکانیکی از بخش های گوشتی باقیمانده روی اسکلت مرغ جدا می شود و در صورت تولید در واحد دارای مجوز و مطابق الزامات فنی و بهداشتی، می تواند بعنوان ماده اولیه در تولید برخی فرآورده های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد. ازاین رو صرف وجود خمیر مرغ در یک فرآورده، به خودی خود به معنای ناسالم یا بدون مجوز بودن محصول نیست.
بهفر اضافه کرد: این ماده به سبب خصوصیت های فرایند تولید و حساسیت میکروبی، نیازمند کنترل های دقیق است. منشا مرغ، فرایند جداسازی، شرایط تولید، کنترل بار میکروبی، نگهداری، حمل و نقل و نحوه ی استفاده از آن در محصول نهائی باید مطابق ضوابط باشد. تولید یا مصرف این ماده خارج از شبکه رسمی و بدون کنترل های بهداشتی قابل قبول نیست.
مدیرکل فرآورده های غذایی و آشامیدنی سازمان غذا و دارو ضمن اشاره به نظام جدید نظارت بر فرآورده های دامی فرآوری شده اظهار داشت: این نظام با هدف شفاف شدن مسئولیت ها، ممانعت از موازی کاری و ایجاد یک زنجیره منسجم نظارتی از ماده اولیه تا محصول نهائی اجرا می شود و به معنای کاهش نظارت نیست.
وی اشاره کرد: تولیدکنندگان فرآورده های پروتئینی باید مجوزهای بهداشتی لازم را دریافت کرده و فرآیندهای نظارتی مربوطه را مطابق الزامات قانونی طی کنند.
بهفر اظهار داشت: جداسازی گوشت باید در واحد مجاز و تحت شرایط کنترل شده صورت گیرد و فرایند تولید، نگهداری و حمل و نقل هم مطابق الزامات بهداشتی باشد. خمیر مرغ تولیدشده در یک واحد مجاز و تحت نظارت، با ماده ای که خارج از شبکه رسمی و بدون کنترل های بهداشتی تولید شده، قابل قیاس نیست.
وی اضافه کرد: در کارخانه های تولید فرآورده های گوشتی، منشا و کیفیت مواد اولیه، تاریخ مصرف، شرایط نگهداری گوشت و مرغ، افزودنی ها، فرایند تولید، بهداشت محیط و بهداشت فردی کارکنان مورد بررسی قرار می گیرد و برای اطمینان از انطباق محصول با ضوابط، نمونه برداری و آزمایش های میکروبی و شیمیایی به انجام می رسد.
بهفر در رابطه با نیتریت هم اظهار داشت: استفاده از این ماده در فرآورده های گوشتی تابع ضوابط و حدود مجاز است و صرف وجود آن به معنای ناسالم بودن محصول نیست. معیار ارزیابی، میزان مصرف، شرایط استفاده و انطباق با حدود مجاز تعیین شده در استانداردها و ضوابط مربوطه است.
وی تاکید کرد: در ارزیابی ایمنی غذا نباید «وجود خطر» را با «وجود ریسک غیرقابل کنترل» یکسان دانست. خیلی از مواد اولیه و افزودنی ها در صورت استفاده نادرست می توانند ایجاد خطر کنند، اما استفاده از آنها در چهارچوب استاندارد، با مقدار مشخص و تحت کنترل های لازم، مبنای ارزیابی ایمنی محصول قرار می گیرد.
بهفر اضافه کرد: سلامت یک فرآورده غذایی حاصل عملکرد یک زنجیره است؛ از منشا و کیفیت مواد اولیه گرفته تا فرآوری، نگهداری، حمل و نقل، تولید، عرضه و کنترل محصول نهائی. ازاین رو نمی توان سلامت یا عدم سلامت یک محصول را صرفا برمبنای نام یک ماده اولیه یا یک ادعای کلی در رابطه با فرایند تولید تعیین کرد.
وی اشاره کرد: در صنعت غذا هم مانند هر حوزه دیگری امکان دارد تخلف رخ دهد، اما تخلف یک واحد را نمی توان به کل صنعت و تمام تولیدکنندگان مجاز تعمیم داد. وظیفه دستگاه های نظارتی، شناسایی تخلف، مواجهه با واحد متخلف و ممانعت از ورود محصول بدون مجوز به بازار است.
بهفر اظهار داشت: سازمان غذا و دارو هم زمان دو مسئولیت دارد؛ صیانت از سلامت مردم و پشتیبانی از تولیدکننده قانونمند. معیار سازمان در ارزیابی فرآورده های پروتئینی، قانون، استاندارد، شرایط تولید، کنترل های بهداشتی و نتایج آزمایشگاهی است؛ ازاین رو باید میان محصول مجاز و تحت نظارت با محصولی که خارج از ضوابط تولید شده، تفاوت اساسی قائل شد.
وی تاکید کرد: مردم باید فرآورده های پروتئینی و غذایی را از مراکز عرضه مجاز و محصولات دارای مجوز تهیه کنند و در صورت مشاهده تخلف، مبحث را از مسیرهای رسمی گزارش دهند. هدف نظام نظارت غذایی، حذف تخلف و تضمین سلامت محصول است، نه ایجاد نگرانی عمومی در رابطه با صنعتی که بخش عمده آن برمبنای ضوابط و تحت نظارت فعالیت می کند.
به اجمال، به گزارش آنی غذا به نقل از ایفدانا، عبدالعظیم بهفر، در واکنش به برخی اظهارنظرها در ارتباط با خمیر مرغ و فرآورده های پروتئینی عنوان کرد: ارزیابی ایمنی مواد غذایی باید برمبنای ضوابط علمی و قانونی صورت گیرد و میان محصول تولیدشده در واحد دارای مجوز و تحت نظارت با فعالیت خارج از چارچوب های قانونی تفاوت قائل شد. وی عنوان کرد: خمیر مرغ یا گوشت جداشده به روش مکانیکی (MDM)، ماده ای است که در پروسه مکانیکی از بخش های گوشتی باقی مانده روی اسکلت مرغ جدا می شود و در صورت تولید در واحد دارای مجوز و مطابق الزامات فنی و بهداشتی، می تواند به عنوان ماده اولیه در تولید برخی فرآورده های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد. معیار ارزیابی، میزان مصرف، شرایط استفاده و انطباق با حدود مجاز تعیین شده در استانداردها و ضوابط مربوطه است. وی تصریح کرد: در ارزیابی ایمنی غذا نباید وجود خطر را با وجود ریسک غیرقابل کنترل یکسان دانست. به این جهت نمی توان سلامت یا عدم سلامت یک محصول را فقط برمبنای نام یک ماده اولیه یا یک ادعای کلی در ارتباط با روند تولید تعیین کرد. وی اشاره کرد: در صنعت غذا هم مانند هر حوزه دیگری امکان دارد تخلف رخ دهد، اما تخلف یک واحد را نمی توان به کل صنعت و تمام تولیدکنندگان مجاز تعمیم داد.