به گزارش آنی غذا به نقل از خبر آنلاین، ویتامین K همچون مواد مغذی است که کمتر درباره ی آن می شنویم در صورتیکه اهمیت زیادی دارد.
ایسنا نوشت: این ویتامین دو نوع اصلی دارد: ویتامین K1 و ویتامین K2. ویتامین K1 در انعقاد خون اهمیت بالای ی دارد در حالی که اهمیت K2 برای سلامت استخوان ها، تنظیم رشد سلولی و ممانعت از رسوب کلسیم در سرخرگ ها، یکی از عوامل موثر در بروز بیماری قلبی، بیشتر است.
بر مبنای یک مطالعه، تا ۳۱ درصد بزرگسالان ممکنست به میزان کافی ویتامین K دریافت نکنند. برای ممانعت از کمبود این ویتامین باید مواد غذایی سرشار از K1 مانند سبزیجات برگ سبز، کلم بروکلی، کدو تنبل و آب انار مصرف کرد. مواد غذایی سرشار از K2 نیز عبارتند از زرده تخم مرغ، گوشت ران مرغ، جگر گاو، کره و پنیر تهیه شده از شیر گاوهای تغذیه شده با علف.
ویتامین K محلول در چربی است، بدین سبب هنگامی که همراه غذایی حاوی چربی مصرف شود، بهتر جذب می شود. زنان ۱۹ ساله و بالاتر روزانه به ۹۰ میکروگرم ویتامین K و مردان ۱۹ ساله و بالاتر به ۱۲۰ میکروگرم از آن نیاز دارند.
به گزارش نشریه تخصصی «هلثی»، عوارض جسمی که در ادامه می خوانید ممکنست دلیلهای مختلفی داشته باشند اما در صورت مشاهده همزمان چند مورد، بهتر است درباره ی احتمال کمبود ویتامین K هم با پزشک خود مشورت کنید.
– اگر خونریزی زخم ها به سرعت متوقف نشود، ممکنست مقدار خطرناکی خون از دست بدهید و خطر مرگ بر اثر جراحت نیز افزایش یابد. نشانه های هشداردهنده شامل خونریزی شدید قاعدگی، خون دماغ، وجود خون در ادرار یا مدفوع و خونریزی لثه است. ویتامین K در کنار آنزیمی که برای ساخت «پروترومبین» لازمست، عمل می کند و پروترومبین نوعی پروتئین دخیل در پروسه انعقاد خون است.
– ویتامین K همین طور می تواند در سلامتی استخوان ها نقش داشته باشد. به گزارش موسسه ملی سلامت آمریکا، برخی مطالعات میان دریافت بیشتر ویتامین K و تراکم بالاتر استخوان و بنابراین کاهش خطر شکستگی لگن ارتباط قابل توجهی یافته اند. به بیانی دیگر کمبود این ویتامین می تواند در کاهش تراکم استخوان نقش داشته باشد.
– وقتی سطح ویتامین K پایین باشد ممکنست کلسیم بجای استخوان ها، در بافت های نرم مانند سرخرگ ها رسوب کند. این وضعیت نه تنها ممکنست به ضعف استخوان ها منجر شود بلکه می تواند کلسیفیکاسیون یا رسوب کلسیم در عروق را که یکی از عوامل خطر بیماری عروق کرونر قلب است، به همراه داشته باشد. خطر کلسیفیکاسیون عروقی در افراد دچار بیماری مزمن کلیه بمراتب بیشتر است.
– وقتی سطح ویتامین K بیش ازحد کاهش پیدا کند و فرد گرفتار کمبود این ویتامین شود، ممکنست استخوان ها و غضروف ها همه مواد معدنی مورد نیاز خودرا دریافت نکنند و این شرایط، خطر مبتلاشدن به آرتروز را بیشتر می کند. هرچند بر مبنای یک مقاله مروری، تحقیقات در این مورد هنوز در مراحل مقدماتی قرار دارند.

حرف آخر اینکه زنان ۱۹ ساله و بالاتر روزانه به ۹۰ میکروگرم ویتامین K و مردان ۱۹ ساله و بالاتر به ۱۲۰ میکروگرم از آن نیاز دارند. ویتامین K در کنار آنزیمی که برای ساخت پروترومبین لازمست، عمل می کند و پروترومبین نوعی پروتئین دخیل در فرایند انعقاد خون است.

منبع: آنی غذا