به گزارش آنی غذا به نقل از خبر آنلاین، نتایج یک بررسی علمی جدید نشان میدهد این داروها ممکنست بتوانند تعدادی از فرآیندهای زیستی در رابطه با آلزایمر را تحت تأثیر قرار دهند. محققان با مرور ده ها مطالعه آزمایشگاهی و حیوانی دریافتند که داروهای GLP-۱ در خیلی از مدلهای تحقیقاتی موجب کاهش تجمع دو پروتئین مهم، یعنی آمیلوئید بتا و تاو شده اند؛ پروتئین هایی که نقش کلیدی در لطمه سلول های مغزی و پیشرفت بیماری آلزایمر دارند.
فراتر از کنترل قند خون
به گفته محققان، این داروها تنها بر کنترل قند خون اثر نمی گذارند. شواهد موجود نشان میدهد آنها ممکنست التهاب مغز را کاهش دهند، عملکرد سلول های عصبی را بهبود ببخشند و از لطمه ناشی از استرس اکسیداتیو نیز جلوگیری نمایند. همین خاصیت ها سبب شده است که دانشمندان به بررسی نقش احتمالی آنها در بیماری های تحلیل برنده مغز علاقه مند شوند.
هنوز برای نتیجه گیری زود است
با وجود نتایج امیدوارکننده، پژوهشگران تاکید می کنند که بیشتر شواهد فعلی از مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی به دست آمده است و هنوز نمی توان این داروها را درمان یا راهکاری قطعی برای جلوگیری از آلزایمر دانست. برای مشخص شدن میزان اثربخشی و ایمنی آنها در بیماران، به کارآزمایی های بالینی گسترده تری نیاز است.
متخصصان همین طور هشدار می دهند که این داروها نباید با هدف پیشگیری یا درمان آلزایمر بصورت خودسرانه مصرف شوند. تا وقتی که نتایج مطالعات انسانی کامل نشود، کاربرد اصلی آنها بازهم درمان دیابت نوع ۲ و مدیریت چاقی خواهد بود.
منبع: psypost
مترجم: الهه جعفرزاده

منبع: آنی غذا