به گزارش آنی غذا به نقل از یاهو هلث، محققان کشف کردند که وقتی ترکیبات خاص موجود در گیاهان و ادویه ها با هم ترکیب می شوند، اثرات ضد التهابی آنها در مقایسه با زمانی که همان ترکیبات به شکل جداگانه استفاده می شوند، افزایش خواهد یافت و حتی گاهی اوقات چند صد برابر می شوند.
محققان دانشگاه علوم توکیو، به رهبری دکتر «جن-ایچیرو آریمورا»، با بررسی عمیق درون سلول ها به درک بهتر این مورد پرداختند که چطور ترکیبات گیاهی به جای این که به شکل جداگانه کار کنند، با هم عمل می کنند. نحوه ساختاربندی مطالعه توسط آنها جذاب بود:
این تیم ماکروفاژها- سلول های ایمنی که با آزاد کردن پروتئین های سیگنال دهی به نام سیتوکین ها نقش کلیدی در التهاب دارند- را مطالعه کردند.
آنها این سلول ها را در معرض اجزای باکتریایی قرار دادند تا التهاب را شبیه سازی کنند، سپس آنها را با ترکیبات گیاهی جداگانه و ترکیبات خاص درمان کردند.
برای این مطالعه، محققان کپسایسین (از فلفل چیلی)، منتول (از نعناع)، سینئول (از اکالیپتوس) و بتا-اودسمول (از زنجبیل) را بررسی کردند.
دانشمندان با استفاده از تحلیل و بررسی بیان ژن، اندازه گیری پروتئین و تصویربرداری کلسیم، چگونگی تأثیر این درمان ها بر نشانگرهای التهابی را پیگیری کردند.
به صورت جداگانه، بعضی از ترکیبات اثرات ضد التهابی متوسطی نشان دادند. بعنوان مثال، کپسایسین به تنهایی قوی ترین اثر ضد التهابی را داشت. اما حتی این مقدار در مقایسه با آن چه هنگام ترکیب آنها پیدا شد، اندک بود.
آریمورا در یک بیانیه مطبوعاتی توضیح داد: «هنگامی که کپسایسین و منتول یا ۱، ۸-سینئول با هم استفاده شدند، اثر ضد التهابی آنها در مقایسه با زمانی که هر ترکیب به تنهایی استفاده شد، چند صد برابر افزوده شد.»
به گفته محققان، منتول و سینئول از راه کانال های TRP و سیگنال دهی کلسیم بر التهاب تأثیر می گذارند، در صورتیکه به نظر می آید کپسایسین کاملا از راه یک مسیر متفاوت عمل می کند. وقتی چندین مسیر را به صورت هم زمان فعال می کنید، اثرات آن بیشتر از مجموع اجزای آن می شود.
آریمورا می گوید: «ما نشان دادیم که این اثر هم افزایی تصادفی نیست، بلکه مبتنی بر یک شیوه عمل جدید است که ناشی از فعال شدن هم زمان مسیرهای سیگنال دهی درون سلولی مختلف است. این شواهد واضحی در سطح مولکولی برای اثرات تجربی شناخته شده ترکیب مواد غذایی ارائه می کند.»
این نتایج نشان میدهد که مخلوط ترکیبات گیاهی می توانند حتی در سطوح پایین تری که معمولا در یک رژیم غذایی معمولی مصرف می شوند، اثرات بیولوژیکی معناداری ایجاد کنند.
خلاصه اینکه نحوه ساختاربندی مطالعه توسط آنها جذاب بود: این تیم ماکروفاژها- سلول های ایمنی که با آزاد کردن پروتئین های سیگنال دهی به نام سیتوکین ها نقش کلیدی در التهاب دارند- را مطالعه کردند.آنها این سلول ها را در معرض اجزای باکتریایی قرار دادند تا التهاب را شبیه سازی کنند، سپس آنها را با ترکیبات گیاهی جداگانه و ترکیبات خاص درمان کردند. برای این مطالعه، پژوهشگران کپسایسین (از فلفل چیلی)، منتول (از نعناع)، سینئول (از اکالیپتوس) و بتا-اودسمول (از زنجبیل) را بررسی کردند. دانشمندان با بهره گیری از تجزیه وتحلیل بیان ژن، اندازه گیری پروتئین و تصویربرداری کلسیم، چگونگی تأثیر این درمان ها بر نشانگرهای التهابی را پیگیری کردند. بصورت جداگانه، تعدادی از ترکیبات اثرات ضد التهابی متوسطی نشان دادند. وقتی چندین مسیر را بصورت هم زمان فعال می کنید، اثرات آن بیش از مجموع اجزای آن می شود.آریمورا می گوید: ما نشان دادیم که این اثر هم افزایی تصادفی نیست، بلکه مبتنی بر یک شیوه عمل جدید است که ناشی از فعال شدن هم زمان مسیرهای سیگنال دهی درون سلولی مختلف است.
منبع: آنی غذا
