به گزارش آنی غذا به نقل از مدیسن نت، دکتر «آیوش ویساریا»، محقق ارشد و عضو هیات علمی مرکز بهداشت، آب و هوا، سلامت و مراقبت های بهداشتی در نیوجرسی، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «اگرچه اندازه لباس با اندازه گیری مناسب دور کمر یکسان نیست، می تواند نشانه اولیه ای از مقادیر ناسالم چربی بدن باشد. اندازه گیری دور کمر، همراه با وزن شما، می تواند به شناسایی سریع خطرات سلامتی کمک نماید و مجالی برای کاهش خطر مبتلاشدن به دیابت، بیماری های قلبی، سکته مغزی و برخی سرطان ها فراهم آورد.»
این مطالعه در حالی انتشار یافته است که پژوهشگران درحال بررسی روشی جدید برای اندازه گیری چاقی و تخمین این که چربی اضافی بدن چه طور ممکنست به سلامت فرد لطمه برساند، هستند.
شاخص توده بدنی (BMI) مدت هاست که برای تخمین وزن اضافی و چاقی استفاده می شود، اما مطالعات نشان داده اند که این اندازه گیری خیلی ناصحیح است. BMI قد فرد را با وزن او مقایسه می کند. این شاخص نسبت چربی به عضله را درنظر نمی گیرد.
چارچوب پیشنهادی دیگری که اخیراً انتشار یافته است، خواهان استفاده از معیارهای دیگری مانند دور کمر، نسبت کمر به قد و نسبت کمر به باسن در کنار BMI برای قضاوت در مورد اضافه وزن یا چاقی فرد است.
مشخص شده است که این محاسبه پیچیده تر، افراد بیشتری را با چربی ناسالم بدن شناسایی می کند، اما پژوهشگران این سوال را مطرح نمودند که آیا رویکرد های ساده تر می توانند به همان اندازه دقیق باشند.
برای مطالعه جدید، پژوهشگران داده های ۱۹۰۰ بزرگسال ۲۰ تا ۵۹ ساله را که در یک نظرسنجی سالانه سلامت و تغذیه شرکت کردند، تحلیل و بررسی کردند.
این تیم از این داده ها برای مقایسه چندین رویکرد مختلف برای تشخیص چاقی بهره برد.
ویساریا اظهار داشت: «یافته های ما نشان داده است که برای شناسایی خطرات سلامتی در رابطه با چاقی، لزوماً نیاز به اندازه گیری های پیچیده گوناگون ندارید. اندازه گیری دور کمر اطلاعات زیادی را ارائه می کند و برای پزشکان و بیماران بطور یکسان امکانپذیر است.»
محققان گفتند که BMI به تنهایی بدترین معیار است و تعداد قابل توجهی از افرادی را که چربی بدنی کافی برای چاق بودن داشتند، درنظر نمی گرفت.

به طور خلاصه، این مطالعه در حالی انتشار یافته است که محققان در حال بررسی روشی جدید برای اندازه گیری چاقی و تخمین اینکه چربی اضافی بدن چه طور ممکنست به سلامت فرد لطمه برساند، هستند. شاخص توده بدنی (BMI) مدت هاست که برای تخمین وزن اضافی و چاقی استفاده می شود، اما مطالعات نشان داده اند که این اندازه گیری خیلی ناصحیح است. این شاخص نسبت چربی به عضله را در نظر نمی گیرد. چارچوب پیشنهادی دیگری که اخیراً انتشار یافته است، خواهان استفاده از معیارهای دیگری مانند دور کمر، نسبت کمر به قد و نسبت کمر به باسن در کنار BMI برای قضاوت در مورد اضافه وزن یا چاقی فرد است. مشخص شده است که این محاسبه پیچیده تر، افراد بیشتری را با چربی ناسالم بدن شناسایی می کند، اما محققان این سوال را مطرح نمودند که آیا رویکرد های ساده تر می توانند به همان اندازه دقیق باشند. برای مطالعه جدید، محققان داده های ۱۹۰۰ بزرگسال ۲۰ تا ۵۹ ساله را که در یک نظرسنجی سالانه سلامت و تغذیه شرکت کردند، تجزیه و تحلیل کردند. این تیم از این داده ها برای مقایسه چندین رویکرد مختلف برای تشخیص چاقی بهره برد. ویساریا عنوان کرد: یافته های ما نشان داده است که برای شناسایی خطرات سلامتی در ارتباط با چاقی، لزوماً نیاز به اندازه گیری های پیچیده مختلف ندارید.