به گزارش آنی غذا به نقل از خبر آنلاین روزنامه خراسان در پاسخ مخاطب خود نوشت: بهتر است در گام اول خواهرتان را با برچسب هایی مانند «بداخلاق»، «عصبی» یا «غیرقابل کنترل» تعریف نکنید. این برچسب ها نه فقط کمکی به حل مسئله نمی کنند، بلکه ممکنست موجب شوند او احساس کند از طرف خانواده قضاوت می شود و بنابراین بیشتر در موضع دفاعی قرار بگیرد. آن چه اهمیت دارد این است که بجای تمرکز صرف بر رفتار ظاهری، تلاش نماییم بفهمیم پشت این خشم چه احساس و نیازی وجود دارد و چه عواملی موجب تشدید آن می شوند.
۱ پشت خشم، بدنبال نیاز برآورده نشده باشید:
پشت خشم ممکنست نیاز به احترام، دیده شدن، شنیده شدن، توجه، حمایت یا استقلال وجود داشته باشد. خانواده می توانند زمانی که خواهرتان آرام است، بدون قضاوت با او صحبت کنند و بپرسند: «وقتی این اتفاق می افتد، چه چیزی بیش از همه ناراحتت می کند؟» یا «فکر می کنی آن لحظه به چه چیزی نیاز داری که دریافت نمی کنی؟» پیدا کردن این نیاز به مفهوم توجیه رفتار پرخاشگرانه نیست، بلکه کمک می نماید بجای جنگیدن با خشم، پیام پشت آنرا بهتر بفهمیم.
۲ از ارتباط بدون خشونت برای صحبت با او استفاده کنید:
بدون قضاوت سپس احساس خودرا بگوییم، نیازمان را مشخص نماییم و در نهایت درخواست روشن و قابل انجامی داشته باشیم. بطورمثال بجای اینکه بگویید «تو همیشه بداخلاقی و با همه بد حرف می زنی»، می توانید بگویید: «وقتی امروز سر سفره صدات بالا رفت و گفت و گو به دعوا کشیده شد، من احساس ناراحتی و نگرانی کردم، چون برایم مهمست که بتوانیم بدون ترس از دعوا با هم صحبت نماییم و حرف های هم را بشنویم.» این شیوه، چهار بخش مهم یعنی مشاهده بدون قضاوت، بیان احساس، بیان نیاز و درخواست مشخص را در خود دارد.
۳ الگوی رفتاری خانواده را تغییر دهید:
اگر اعضاء خانواده هنگام خشم او با داد، سرزنش یا تحقیر پاسخ دهند، ممکنست همان چرخه پرخاشگری تقویت شود. در مقابل، وقتی خانواده بصورت مداوم آرام تر صحبت می کنند، احساس و نیاز خودرا بیان می کنند، مرزهای مشخصی دارند و هنگام بالا گرفتن تنش از ادامه بحث خودداری می کنند، خواهرتان نیز به مرور با الگوی ارتباطی سالم تری مواجه می شود و می تواند آنرا یاد بگیرد. بدین سبب لازم است الگوی ارتباطی خانواده هم تا حدی تغییر کند. در عین حال، اگر خشم او شدید و مکرر است، موجب اختلال جدی در ارتباط با همسر و خانواده شده، خودش احساس می کند نمی تواند واکنش هایش را کنترل کند یا به ویژه رفتارهایی مانند کتک زدن کودک تکرار می شود، بهتر است او را بدون سرزنش به رفتن به یک روانشناس تشویق کنید. ۱۷۳۰۲
بطور خلاصه، آنچه اهمیت دارد این است که بجای تمرکز صرف بر رفتار ظاهری، سعی کنیم بفهمیم پشت این خشم چه احساس و نیازی وجود دارد و چه عواملی سبب تشدید آن می شوند. بطورمثال بجای این که بگویید تو همیشه بداخلاقی و با همه بد حرف می زنی، می توانید بگویید: وقتی امروز سر سفره صدات بالا رفت و گفت و گو به دعوا کشیده شد، من احساس ناراحتی و نگرانی کردم، چون برایم مهمست که بتوانیم بدون ترس از دعوا با هم صحبت نماییم و حرف های هم را بشنویم.